Dag 3: De dag van het paard

Om 8 uur werden we bruut gewekt door de Samsung tune van Sam zijn wekker. Na een kort ontbijt gingen we naar de metro en werden we wel meteen geconfronteerd met slecht nieuws. De Londense metro houdt zijn grootste staking in 3 jaar. Maar goed, pas vanaf woensdag dus we vertrokken naar Londen.

Een van de eerste stops was Trafalgar Square. Om een nog onbekende reden was deze wel half afgesloten. Niet getreurd want er was een roofvogel die moest instaan voor "Bird and Pest Control", samen met de enorme blauwe haan zorgde die ook voor genoeg bekijks. Op weg naar Buckingham Palace stuitten we toevallig op onze eerste paarden van de dag: de wisseling van de wacht bij de Horse Guards. Via St. James Park vervolgden we onze weg naar Buckingham Palace, maar niet zonder eerst enkele prachtige "Great tits" te bewonderen.

Buckingham Palace werd sceptisch onthaald. "Kdacht dat groter was" is maar een van de vele uitspraken die werden gedaan. We liepen verder door het eerder dorre Green Park en ter hoogte van een poort werden we voorbijgestoken door de eerder vernoemde Horse Guards.

Aangekomen op een druk kruispunt maakten we kennis met 570 paarden. Ditmaal in de vorm van een Ferrari Italia. Dat bleken 569 paarden teveel te zijn voor de vrouw achter het stuur, toen we zagen dat ze zich al sms'end door het verkeer wurmde en daarbij 1 van haar spiegels verloor aan een bus vol toeristen. Ramptoerisme level 99, en hier en daar begonnen mensen zelfs al te filmen. Wij hadden ondertussen al honger gekregen en besloten onszelf te trakteren op een maaltijd bij de Mc Donalds. Met onze hernieuwde krachten en Stan met enkele liters bloed minder (jawel, alweer een bloedneus) gingen we naar Harrods. Vooral de Toy Section kon ons wel bekoren, en in het bijzonder al het replicamateriaal van films zoals Harry Potter en Lord of the Rings.

We vervolgden onze weg via Hyde Park en waren toch wat gefascineerd door een oude man die een ware eekhoornfluisteraar bleek. Dit kunnen wij ook dachten we, en Seppe tamde een eekhoorn alsof hij het al zijn hele leven deed.

We waren de hoek nog niet om of we zagen alweer de ons intussen zeer bekende viervoeters. Deze keer ging het om de oefening voor een militair defilé voor de Queen later deze week. Het was behoorlijk imposant maar de kanonnen schoten nog met losse flodders en enkele paarden sloegen nog op hol. Toch nog wat oefenen.

Ondertussen waren we aangekomen te Oxford Street, de bekendste straat van Londen. Seppe liet ons de nieuwste mode zien in een van zijn favoriete winkels en we kochten posters in de HMV (3 voor 10 pond, kan je niet voor sukkelen). Er was nog een klein intermezzo in Niketown en de AppleStore waar we vooral besloten dat we niet rijk zijn. Dan werd het tijd voor de laatste stop van de dag: Hamleys. Lagen de verwachtingen te hoog of zijn we nu toch iets te oud geworden? We waren niet massaal onder de indruk.

Onze benen waren intussen al helemaal verzuurd. Twee maanden studeren had onze conditie dan ook bijna tot op het vriespunt gebracht. We besloten via Chinatown naar de metro te stappen. Bij onze gele medemensen werden we opnieuw geconfronteerd met paarden. De chinezen hebben 2014 omgedoopt tot het jaar van het het paard. We passeerden ook nog wat restaurants met stinkende pekingeenden en zagen een paar exotiche vruchten waarbij we alleen maar aan drakeneieren konden denken.

Ondertussen stak alweer een knagend probleem op waarmee we al sinds het begin van de reis mee te kampen hadden. Het bier was bijna op. Dit probleem werd (voor even?) van de baan geschoven, we zochten een supermarkt en met onze stella'tjes in de hand namen we de metro. Thuis aangekomen opteerden we voor een verder rustige avond thuis.